به که در دنبال دل باشم به هر جا می رود

کز گرانخوابی سر افسانه را گم کرده ام

طفل می گرید چون راه خانه را گم می کند

چون نگریم من که صاحب خانه را گم کرده ام؟

من که صائب کعبه و بتخانه را گم کرده ام