می رساند بال و پر از خوشه صائب دانه ام

منفعل از خویش، چون ناخوانده مهمان مانده ام

بهر رم کردن چو آهو راست می سازم نفس

ساده لوح آن کس که پندارد ز جولان مانده ام

در ضمیر خاک اگر یک چند پنهان مانده ام