چشم بر راه صبا چون پیر کنعان نیستم

دور کردن منزل نزدیک را از عقل نیست

چون سکندر درتلاش آب حیوان نیستم

بوی یوسف می کشم از چشم چون دستار خویش

گر چه خار رهگذارم، همتم کوتاه نیست

هر زمان با دامنی دست و گریبان نیستم

کرده ام با خاکساری جمع اوج اعتبار