بی گره چون رشته گشتم، غوطه در گوهر زدم

ترک سر کردم، ز جیب آسمان سر بر زدم

صبح محشر عاجز از ترتیب اوراق من است

بس که خود را در سراغ او به یکدیگر زدم

شد دلم از خانه بی روزن گردون سیاه