که من ز دست تهی، روی ماهتاب ندارم

مبین به موی سفیدم، که همچو صبح بهاران

درین بساط بجز پرده های خواب ندارم

ترا که هست می از ماهتاب روی مگردان

ز فکر صائب من کاینات مست و خرابند

چه شد به ظاهر اگر در قدح شراب ندارم؟