ساقی و می و مطرب و میخانه خویشم

بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

زان روز که گردیده ام از خانه بدوشان

هر جا که روم معتکف خانه خویشم

بی داغ تو عضوی به تنم نیست چو طاوس