جان باقی به من از بوسه کرامت فرمای

چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

این زر قلب چه باشد که به کار تو کنم؟

تا به شکرانه همان لحظه نثار تو کنم

همه شب هلاه صفت گرد دلم می گردد

که ز آغوش خود ای ماه، حصار تو کنم