جون سر زلف، امید من ناکام این است

تا به شکرانه همان لحظه نثار تو کنم

همه شب هلاه صفت گرد دلم می گردد

که ز آغوش خود ای ماه، حصار تو کنم

که شبی روز در آغوش و کنار تو کنم

دام من نیست به آهوی تو لایق، بگذار

تا به دام سر زلف تو شکار تو کنم