ز حرف حق لب ازان بسته ام، که چون منصور

جهان به دیده من تار می شود، چه کنم

چو ابر، منع من از گریه دور از انصاف است

دلم ز گریه سبکبار می شود، چه کنم

حدیث راست مرا دار می شود، چه کنم

نخوانده بوی گل آید اگر به خلوت من

ز نازکی به دلم بار می شود، چه کنم