ما همچو آدم از طمع خام دست خویش

بسیار صبح آینه را شام کرده ایم

سازند ازان سیاه رخ ما، که چون عقیق

هموار خویش را ز پی نام کرده ایم

در خلد نان پخته خود خام کرده ایم

چشم گرسنه، حلقه دام است صید را

ما خویش را خلاص ازین دام کرده ایم