گردیده است سیلی صرصر به شمع ما

دست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

مشکل به تازیانه محشر روان شود

پایی که ما به دامن عزلت کشیده ایم

دامان هر که را به شفاعت کشیده ایم

صبح وطن به شیر مگر آورد برون

زهری که ما ز تلخی غربت کشیده ایم