موج ریگ خشک را آب روان پنداشتیم

ما ز غفلت رهزنان را کاروان پنداشتیم

شهپر پرواز ما خواهد کف افسوس شد

کز غلط بینی قفس را آشیان پنداشتیم

تا ورق برگشت، محضرها به خون ما نوشت