چون کوه سر به دامن صحرا گذاشتیم

آمد چو موج، دامن ساحل به دست ما

تا اختیار خویش به دریا گذاشتیم

از جبهه گشاده گرانی رود ز دل

چون سیل، گرد کلفت ما هر قدم فزود

تا پای در خرابه دنیا گذاشتیم

از دست رفت دل به نظر باز کردنی