صائب فضای چرخ مقام نشاط نیست

از بیخودی ز دست همان دم گذاشتیم

بی حاصلی نگر که حضور بهشت را

از بهر یک دو دانه چو آدم گذاشتیم

بیهوده پا به حلقه ماتم گذاشتیم