بر دوش کسی همچو سبو بار نگشتیم

در دامن خود پای فشردیم چو مرکز

گرد سر هر نقطه چو پرگار نگشتیم

چون خشت نهادیم به پای خم می سر

ما را به زر قلب خریدند ز اخوان

بر قافله از قیمت کم، بار نگشتیم

چون یوسف تهمت زده، از پاکی دامن