صائب به مقامی نرسیدیم ز پستی

چندان که درین دایره چون چشم بریدیم

هر چند چو گل گوش فکندیم درین باغ

حرفی که برد راه به جایی، نشنیدیم

از خاک چو نی گر چه کمربسته دمیدیم