همچو گل یک چند خندیدیم در گلشن، بس است

ما گرانی از دل صحرای امکان می بریم

یوسف بی قیمت خود را ز کنعان می بریم

مدتی هم غنچه سان سر در گریبان می بریم

ریشه ما نیست در مغز زمین چون گردباد

رخت هستی از بساط خاک آسان می بریم