گر چه چندین خرمن گل را به یکدیگر زدیم

مدتی هم غنچه سان سر در گریبان می بریم

ریشه ما نیست در مغز زمین چون گردباد

رخت هستی از بساط خاک آسان می بریم

دامن و دست تهی زین باغ و بستان می بریم

نیست برق خرمن گل، پنجه گستاخ ما

ما به جای گل ز گلشن چشم حیران می بریم