دامن و دست تهی زین باغ و بستان می بریم

ریشه ما نیست در مغز زمین چون گردباد

رخت هستی از بساط خاک آسان می بریم

گر چه چندین خرمن گل را به یکدیگر زدیم

نیست برق خرمن گل، پنجه گستاخ ما

ما به جای گل ز گلشن چشم حیران می بریم

می کند منزل تلافی راه ناهموار را