نیست برق خرمن گل، پنجه گستاخ ما

رخت هستی از بساط خاک آسان می بریم

گر چه چندین خرمن گل را به یکدیگر زدیم

دامن و دست تهی زین باغ و بستان می بریم

ما به جای گل ز گلشن چشم حیران می بریم

می کند منزل تلافی راه ناهموار را

ما به امید فنا از زندگی جان می بریم