از حیف و میل، پله میزان ما تهی است

ما درد را به ذوق می ناب می کشیم

از آه سر منت مهتاب می کشیم

از سنگ، ناز گوهر سیراب می کشیم

پاکی است شرط صحبت پاکیزه گوهران

پیش از پیاله دست و دهن آب می کشیم!