از سنگ، ناز گوهر سیراب می کشیم

ما درد را به ذوق می ناب می کشیم

از آه سر منت مهتاب می کشیم

از حیف و میل، پله میزان ما تهی است

پاکی است شرط صحبت پاکیزه گوهران

پیش از پیاله دست و دهن آب می کشیم!

بر خاک تشنه جرعه فشانی عبادت است