پیش از پیاله دست و دهن آب می کشیم!

از حیف و میل، پله میزان ما تهی است

از سنگ، ناز گوهر سیراب می کشیم

پاکی است شرط صحبت پاکیزه گوهران

بر خاک تشنه جرعه فشانی عبادت است

ما باده را به گوشه محراب می کشیم

ترسانده است دولت بیدار، چشم ما