از بخت خفته ناز شکر خواب می کشیم

بر خاک تشنه جرعه فشانی عبادت است

ما باده را به گوشه محراب می کشیم

ترسانده است دولت بیدار، چشم ما

صائب به زور گریه بی اختیار، ما

در گوش بحر حلقه گرداب می کشیم