در غریبی می توان گل چید از افکار من

بی تامل می توان خواند از خط پیشانیم

هر کجا باشم بغیر از گوشه دل در جهان

گر همه پیراهن یوسف بود، زندانیم

در صفاهان بو ندارم، سیب اصفاهانیم

در چنین وقتی که می باید گزیدن دست و لب

از خجالت مهر لب گردیده بی دندانیم