در صفاهان بو ندارم، سیب اصفاهانیم

هر کجا باشم بغیر از گوشه دل در جهان

گر همه پیراهن یوسف بود، زندانیم

در غریبی می توان گل چید از افکار من

در چنین وقتی که می باید گزیدن دست و لب

از خجالت مهر لب گردیده بی دندانیم

دامنم پاک است چون صبح از غبار آرزو