راه سخن به هرزه درایان نمی دهیم

باشد سبکتر از همه ایام، درد ما

روزی که درد سر به طبیبان نمی دهیم

در کاروان ما جرس قال و قیل نیست

در بزم اهل حال، لب از حرف بسته ایم

جام تهی به باده پرستان نمی دهیم

صائب گهر به سنگ زدن بی بصیرتی است