چوگان مشو که از تو خورد زخم بر دلی

گر بگذری ز خویش، چها می توان شدن

شبنم به آفتاب رسید از فتادگی

بنگر که از کجا به کجا می توان شدن

تا همچو گوی بی سر و پا می توان شدن

زنهار تا گره نشوی بر جبین خاک

درفرصتی که عقده گشا می توان شدن