رحم کن بر جان خود، زین ذوالفقار اندیشه کن

روی در نقصان گذارد ماه چون گردد تمام

چون شود لبریز جامت، از خمار اندیشه کن

بوی خون می آید از آزار دلهای دو نیم

گوشه گیری درد سر بسیار دارد در کمین

در محیط پر شر و شور از کنار اندیشه کن

پشه با شب زنده داری خون مردم می خورد