گر چه صائب شود از من گره عالم باز

دل همان طفل مزاج است اگر پیرم من

بهر آزادی من شب همه شب می نالد

بس که از بیگنهی بار به زنجیرم من

عاجز قوت سرپنجه تقدیرم من