خالص از بوته محراب نیاید بیرون

تا به روشنگر دریا نرساند خود را

تیرگی از دل سیلاب نیاید بیرون

یک جهت شو که ز صد زاهد شیاد، یکی

رو نهان می کند از روشنی دل شیطان

دزد بیدل شب مهتاب نیاید بیرون

به صد امید، دل شبنم ما آب شده است