که نیست خنده گل در شمار خنده تو

ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

مرا ز سیر گلستان نصیب خمیازه است

که نشکند قدح گل، خمار خنده تو

شده است گل عبث از برگ سر بسر ناخن