گشود لب به شکر خنده غنچه تصویر

که نشکند قدح گل، خمار خنده تو

شده است گل عبث از برگ سر بسر ناخن

گرهگشایی دلهاست کار خنده تو

نشد که گل کند از لب، بهار خنده تو

در آی از درم ای صبح آرزومندان

که سوخت شمع من از انتظار خنده تو