به روی گرم تو ای نوبهار حسن، قسم

گره فتاده به سررشته سخن بی تو

تو رفته ای به غریبی و از پریشانی

شده است شام غریبان مرا وطن بی تو

که شد فسرده دل صائب از سخن بی تو