خانه تن را چراغی از دل بیدار ده

هر سر موی حواس من به راهی می رود

این پریشان سیر را در بزم وحدت بار ده

در دل تنگم ز داغ عشق شمعی برفروز

نشاه پا در رکاب می ندارد اعتبار

مستی دنباله داری همچو چشم یار ده

برنمی آید به حفظ جام، دست رعشه دار