شمع بالین ز دل و دیده بیدارش ده

از تهیدستی حیرت زدگان بی خبرست

دستش از کار ببر، راه به گلزارش ده

سرمه خواب ازان چشم سیه مست بشو

تا مگر با خبر از صورت عالم گردد

به کف آیینه ای از حیرت دیدارش ده

نیست از سنگ دلم، ورنه دعا می کردم