بیامد زواره سپه گرد کرد

فراوان سخن راند از لشکرش

بدو گفت رو لشکر آرای باش

بر کوهه ریگ بر پای باش

به میدان کار و به دشت نبرد

تهمتن همی رفت نیزه به دست

چو بیرون شد از جایگاه نشست