تهمتن همی رفت نیزه به دست

بر کوهه ریگ بر پای باش

بیامد زواره سپه گرد کرد

به میدان کار و به دشت نبرد

چو بیرون شد از جایگاه نشست

سپاهش برو خواندند آفرین

که بی تو مباد اسپ و گوپال و زین