آنقدر باش که من از سر جان برخیزم

که عجب تنگ در آغوش نیاز آمده ای

می بده، می بستان، دست بزن پای بکوب

به خرابات نه از بهر نماز آمده ای

چون به غمخانه ام ای بنده نواز آمده ای

چون نفس سوختگان می رسی ای باد صبا

می توان یافت کزان زلف دراز آمده ای