تابرآید می خورشید لقا ای ساقی

از می و نقل به یک بوسه قناعت کردیم

رحم کن بر جگر تشنه ما ای ساقی

پنبه را وقت سحر از سر مینا بردار

بوسه دادی به لب جام و به دستم دادی

عمر باد و مزه عمر ترا ای ساقی!

دهنم از لب شیرین تو شد تنگ شکر