غنیمت دان چو ایام جوانی

تجلی سنگ را نومید نگذاشت

مترس از دور باش لن ترانی

شراب کهنه و یار کهن را

اگر عاشق نمی بودیم صائب

چه می کردیم با این زندگانی؟