رنگ شکسته را به زبان احتیاج نیست

بر خلق ناز دولت بیدار می کنی

یک روز اگر کند ز تو آیینه رو نهان

رحمی به حال تشنه دیدار می کنی

صائب عبث چه درد خود اظهار می کنی؟