که پردازم بدو از ذوق حالی

همان معنی که گفتی در بیان آر

ز عین علم با عین عیان آر

نمی دیدم در اوقات آن مجالی

که وصف آن به گفت و گو محال است

که صاحب حال داند کان چه حال است

ولی بر وفق قول قائل دین