عدم چون گشت هستی را مقابل

در ادراک تو حالی می فزاید

عدم آیینه هستی است مطلق

کز او پیداست عکس تابش حق

در او عکسی شد اندر حال حاصل

شد آن وحدت از این کثرت پدیدار

یکی را چون شمردی گشت بسیار