که نبود فربهی مانند آماس

چو کردی پیشوای خود خرد را

نمی دانی ز جزو خویش خود را

برو ای خواجه خود را نیک بشناس

من تو برتر از جان و تن آمد

که این هر دو ز اجزای من آمد

به لفظ من نه انسان است مخصوص