ز نقطه خط ز خط دوری دگر شد

همان دانه برون آید دگر بار

یکی صد گشته از تقدیر جبار

چو سیر حبه بر خط شجر شد

چو شد در دایره سالک مکمل

رسد هم نقطه آخر به اول

دگر باره شود مانند پرگار