کسی را کو بود بالذات باطل

ندانی کین ره آتش پرستی است

همه این آفت و شومی ز هستی است

کدامین اختیار ای مرد عاقل

چو بود توست یک سر همچو نابود

نگویی که اختیارت از کجا بود

کسی کو را وجود از خود نباشد