بود پا و سر و چشم تو چون دل

نماند درنظر بالا و پستی

نماند مرگت اندر دار حیوان

به یک رنگی برآید قالب و جان

شود صافی ز ظلمت صورت گل

کند انوار حق بر تو تجلی

ببینی بی جهت حق را تعالی