که از ما نیست بیرون خوبرویی

رخ اینجا مظهر حسن خدایی است

مراد از خط جناب کبریایی است

رخش خطی کشید اندر نکویی

خط آمد سبزه زار عالم جان

از آن کردند نامش دار حیوان

ز تاریکی زلفش روز شب کن