خضروار از مقام بی نشانی

از آن کردند نامش دار حیوان

ز تاریکی زلفش روز شب کن

ز خطش چشمه حیوان طلب کن

بخور چون خطش آب زندگانی

اگر روی و خطش بینی تو بی شک

بدانی کثرت از وحدت یکایک